Η προβολή γίνεται με αφορμή τον ερχομό του συνθέτη και διευθυντή του CCMIX (Κέντρο για τη Μουσική Δημιουργία του Ιάννη Ξενάκη – Παρίσι) Gerard Pape, μετά από πρόσκληση του Κέντρου Μουσικής Σύνθεσης & Ερμηνείας. Το CCMIX στα πλαίσια μιας προσπάθειας να ερευνήσει τα συνδετικά χαρακτηριστικά της μουσικής και των εικαστικών τεχνών, τόσο στην ανάλυση όσο και στη δημιουργία, διαθέτει στο αρχειακό του υλικό 6 ταινίες μικρού μήκους του διάσημου σκηνοθέτη Stanley Brakhage.

Την προβολή των ταινιών θα προλογίσει ο Gerard Pape.

Πρόγραμμα προβολής

Interim
Christ Mass Sex Dance
The Dante Quartet
Chartres Series
Black Ice
Ellipsis #5

Ο Stanley Brakhage (Ιανου- άριος 14, 1933 – Μάρτιος 9, 2003) ήταν αμερικάνος κινημα- τογραφιστής. Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους πειραματιστές κινηματογραφι- στές του 20ου αιώνα.

Ο Brakhage γεννήθηκε ως Robert Sanders σε ένα ορφανοτροφείο στο Kansas City, στο Missouri. Τρεις εβδομάδες μετά τη γέννησή του, υιοθετήθηκε από τους Ludwig και Clara Brakhage και του δόθηκε το όνομα James Stanley Brakhage.

Σαν παιδί εμφανίστηκε στο ραδιόφωνο ως παιδί σοπράνο πριν πάει στο λύκειο στο Denver στο Colorando. Αργότερα έφυγε από το Dartmouth College μετά από αρκετούς μήνες για να δημιουργήσει ταινίες. Επηρεάστηκε από τα γραπτά του Sergei Eisenstein και από τις ταινίες του Jean Cocteau καθώς και από το κίνημα του Ιταλικού νεορεαλισμού. Η πρώτη του ταινία, Interim (1952), ήταν σε νεορεαλιστικό στυλ και είχε μουσική από τον James Tenney.

Το 1953, ο Brakhage μετακόμισε στο San Francisco όπου συνεργάστηκε με ποιητές όπως ο Robert Duncan και ο Kenneth Rexroth. Στα τέλη του 1954, μετακόμισε στην Νέα Υόρκη όπου και συνεργάστηκε με αρκετούς σύγχρονους εικαστικούς καλλιτέχνες, ανάμεσα σε αυτούς ήταν οι Maya Deren, Marie Menken, Joseph Cornell και John Cage.

Οι ταινίες του Brakhage είναι συνήθως χωρίς ήχο και σπάνια εξιστορούν μία ιστορία, είναι ανάλογες ενός εικονικού ποιήματος. Πολλές φορές αναφερόταν σε αυτές ως «εικονική μουσική» ή «κινούμενη εικονική σκέψη». Οι ταινίες του έχουν διάρκεια από μερικά δευτερόλεπτα ως μερικές ώρες. Οι ταινίες του είχαν φτιαχτεί με τη προσδοκία να βλέπονται ιδιωτικά. Αν και οι πρώτες του ταινίες γυρίστηκαν σε 16mm, οι τελευταίες γυρίστηκαν σε 8mm. Οι φτηνότεροι και πιο διαδεδομένοι προβολείς των 8mm, ώθησαν τον Brakhage να προτιμήσει το 8mm film. Συχνά ζωγράφιζε με το χέρι το film ή χάραζε την εικόνα άμεσα πάνω στο film, και μερικές φορές χρησιμοποιούσε την τεχνική του collage.

Το έργο του Brakhage καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα από διαφορετικές τεχνικές και θέματα. Ο Brakhage έγραψε ένα σημαντικό αριθμό βιβλίων. Μερικά από αυτά είναι: Metaphors on Vision (1963), A Moving Picture Giving and Taking Book (1971), και το Telling Time: Essays of a Visionary Filmmaker (2003). Έδινε συχνά διαλέξεις σε πανεπιστήμια, μουσεία, galleries, κινηματογραφικά φεστιβάλ κ.ο.κ.. Από το 1969 δίδαξε ιστορία κινηματογράφου και αισθητική στο Ινστιτούτου Τεχνών  του Chicago και από το 1981 δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Colorado στο Boulder.

Ο Brakhage συνταξιοδοτήθηκε και αποσύρθηκε στο Καναδά το 2002. Πέθανε στη Victoria, British Columbio από καρκίνο έχοντας δημιουργήσει σχεδόν 400 ταινίες.

Θεωρείται ως ένας από τους σημαντικότερους πειραματικούς κινηματογραφιστές του 20ου αιώνα και το έργο του έχει επηρεάσει τον mainstream κινηματογράφο. Η «Academy of Motion Picture Arts and Sciences Film Archive» εργάζεται πάνω στην αποκατάσταση όλων των ταινιών του Stanley Brakhage και την έκδοσή τους.