Ο Ρ. Λεϊμποβιτς με το Σένμπεργκ (πρώτη έκδοση το 1969), κλείνει ουσιαστικά ένα κύκλο αποκάλυψης και ανάλυσης που άνοιξε ο ίδιος, με τα περίφημα κείμενά του Schoenberg et son école (1947) και Introduction à la musique de douze sons (1949), σε μια εποχή πλήρους ωριμότητας του ίδιου αλλά και των συνθηκών για την αποδοχή και τη νηφάλια αποτίμηση του έργου του Σένμπεργκ, όπως και των Βέμπερν και Μπεργκ.
Απο τη δεκαετία του ’70 έως σήμερα, οι εξελίξεις, και στο χώρο της μουσικής, ήταν ραγδαίες. Για τη μουσική Ευρώπη, ο Σένμπεργκ είναι ένας κλασσικός του εικοστού αιώνα, με εκατοντάδες ηχογραφήσεις και πολλαπλάσιες παρουσιάσεις των έργων του. Στην Ελλάδα είναι ένας γνωστός συνθέτης και θεωρητικός που ακούγεται ελάχιστα και δε διαβάζεται σχεδόν ποτέ. Η ελληνική έκδοση του Σένμπεργκ μπορεί να συμβάλλει, έστω και λίγο, σαν ερέθισμα, στην αντιστροφή αυτής της ελληνικής συνθήκης και ιδιαιτερότητας. Μπορεί να συμβάλλει, φωτίζοντας τις πορείες και τις διασταυρώσεις του παλιού και του νέου, του Σένμπεργκ και του Σκαλκώτα, του μοντερνισμού και της σύγχρονης εποχής.
Η διάλεξη θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα του Κέντρου Μουσικής Σύνθεσης & Ερμηνείας, Ιπποκράτους 156.
είσοδος ελεύθερη |
